Leven en militaire loopbaan
Charles Shay, een geprezen inheemse Amerikaanse oorlogsveteraan, overleed op woensdag op 101-jarige leeftijd in Frankrijk. Hij diende als medisch hulpverlener tijdens de invasie op Omaha Beach op D-Day, toen hij slechts 19 jaar oud was. Als lid van de Penobscot-stam uit Indian Island, Maine, viel hij op door zijn moed en inzet. Tijdens de invasie op 6 juni 1944 was hij als soldaat betrokken bij de eerste aanvalsgolf, gespecialiseerd als medicus binnen een aanvalseenheid.
Hervormingen en onderscheidingen
Shay werd meerdere keren geëerd voor zijn heldhaftigheid. Hij ontving onder andere de Silver Star, omdat hij herhaaldelijk in het water sprong om zwaar gewonde soldaten te redden en hen uit de gevarenzone te halen. Daarnaast kreeg hij in 2007 de Franse hoogste onderscheiding, de Legion of Honor. Sinds 2018 woonde hij in Frankrijk, niet ver van Omaha Beach waar bijna 160.000 troepen uit verschillende landen landden tijdens de invasie.
Persoonlijk leven en nalatenschap
Hij wordt beschouwd als een van de meest gerespecteerde veteranen uit die tijd. Zijn vriend en verzorger, Marie-Pascale Legrand, meldde dat Shay vredig overleed in zijn huis in Bretteville-L’Orgueilleuse. Hij liet een nalatenschap van liefde, moed en dienstbaarheid achter. Shay bleef tot het laatst betrokken bij herinneringsceremonies, waaronder een jaarlijkse ritueel waarbij hij een saliebrand uitvoerde ter herinnering aan degenen die tijdens de invasie stierven. Deze taak droeg hij in 2022 over aan Julia Kelly, een collega-inheemse veteraan van de Crow-stam.
De Slag om Normandy
De invasie op D-Day was een van de bloedigste campagnes van de Tweede Wereldoorlog. In totaal verloren 4.414 geallieerde troepen het leven, waarvan 2.501 Amerikanen. Meer dan 5.000 soldaten raakten gewond. Aan de zijde van de Duitsers kwamen ook enkele duizenden om het leven of werden gewond. Tijdens deze operatie nam Shay deel aan een missie waarbij hij kritisch gewonde slachtoffers uit de vijandelijke linies redde, vaak in gevaarlijke omstandigheden.
Persoonlijke herinneringen
In een interview in maart 2024 beschreef Shay dat hij zich altijd had voorbereid op de mogelijkheid om zijn leven te geven. Hij verklaarde dat hij zich bewust was van de gevaarlijke situatie, maar dat hij zich vooral richtte op het volbrengen van zijn taak. “Het was aan mij om mijn werk te doen, en ik had geen tijd om na te denken over de mogelijkheid te sterven,” zei hij. Shay bleef tot het einde een symbool voor moed en zelfopoffering, en zijn daden herinnerden velen aan de complexiteit en het belang van de invasie.
