De Goedkeuring van de Pensioenwet in het Duitse Parlement
Op vrijdag stemde het Duitse parlement in met een hervormingspakket voor het pensioenstelsel dat tot binnen de regeringspartij van bondskanselier Friedrich Merz tot opstand had geleid. Dit besluit markeert een van de meest turbulente weken sinds zijn aantreden als leider van de regering, die inmiddels ongeveer zeven maanden geleden begonnen is.
Het lagerhuis keurde het wetsvoorstel met een meerderheid van 319 stemmen tegen 225 goed. Opmerkelijk is dat het pakket onder meer voorziet in het vrijwaren van de pensioenuitkeringen op 48% van het gemiddelde salaris tot het jaar 2031. Daarnaast waren er 53 onthoudingen.
De Binnenlandse Politieke Dynamiek en Fracties
Een opvallende factor was de opstand van een groep van 18 jonge Kamerleden uit Merz’ centrum-rechts blokkade, die zich wekenlang hadden verzet tegen een bepaling die na 2031 de pensioenuitkeringen op een iets hoger niveau zou brengen dan onder de huidige wet. Zij vreesden dat de kosten van deze maatregel kunnen oplopen tot 15 miljard euro per jaar, hetgeen vooral ten koste zou gaan van jonge generaties.
Ondertussen waren Merz’ coalitiepartners, de sociaal-democraten die een center-linkse koers varen, het eens met het voorstel om het pensioenpakket ongewijzigd goed te keuren. Merz heeft zich achter deze positie geschaard.
De Inhoud van de Pensioenhervorming
Het voorgestelde pakket bevat niet alleen de genoemde stabilisatie van de pensioenwaarde, maar ook aanvullende maatregelen die door Merz’ conservatieve partij werden aangedreven. Zo is er bijvoorbeeld een belastingvoordeel aangekondigd dat het voor gepensioneerden eenvoudiger moet maken om door te blijven werken.
Om de interne verdeeldheid binnen de coalitie te beperken, hebben leiders benadrukt dat er een commissie wordt opgericht die voor midden 2026 voorstellen zal doen voor een meer ingrijpende hervorming van het pensioenstelsel. Dit komt deels doordat Duitsland, net als vele andere landen, met een vergrijzende bevolking geconfronteerd wordt.
De Politieke Strijd en Strategische Overwegingen
Merz wilde aantonen dat hij de meerderheid in het parlement achter zich had en streefde daarom met kracht naar een absolute meerderheid. Hoewel dit niet strikt noodzakelijk was, achtte hij het belangrijk om te voorkomen dat de maatregelen slechts dankzij het onthoudingsstemmen van de oppositiepartij Linkse Partij zouden worden aangenomen.
Zijn regering heeft in het verleden te maken gehad met interne conflicten, zoals de langdurige politieke strijd die leidde tot de val van de regering van Olaf Scholz vorig jaar. Bovendien moest Merz in mei twee keer stemmen in het parlement voeren voordat hij tot kanselier werd verkozen. Dit was nodig omdat een kandidaat voor het Duitse hoogste rechtscollege zich terugtrok, na een publieke ruzie binnen de partij in juli.
Daarnaast erkent Merz dat zijn coalitie sinds het aantreden te veel publieke discussies heeft gevoerd over onderwerpen als de heropleving van de stilstaande economie en het beperken van irregular migrantie. De publieke opinie toont echter weinig vertrouwen in zijn leiderschap, terwijl de steun voor de rechts-nationalistische partij Alternative für Deutschland sinds de verkiezingen in februari is toegenomen.
