Inleiding en context
De film ‘Greenland 2: Migration’ komt op een moment waarop het publiek mogelijk het meest ontvankelijk is voor verhalen over wereldwijde rampen en overleving. Het is wellicht geen toeval dat deze film wordt uitgebracht in een periode waarin de omstandigheden op aarde vergelijkbare indringende thema’s lijken te behandelen. De titel, dat opvallend veel lijkt te verwijzen naar de politieke en geografische associaties, roept direct vragen op over de inhoud en richting van het verhaal.
Verhaal en setting
De film toont een wereld die, net als in het eerste deel, geteisterd wordt door de gevolgen van een enorme meteorietinslag die twee derde van de aarde heeft verwoest. Het oppervlak is bedekt met radioactieve as en het overleven is slechts mogelijk in ondergrondse bunkers. De familie Garrity, die in het eerste deel tot de gelukkigen behoorde door de bunker te bereiken, bevindt zich nu in een steeds moeilijker wordende situatie.
De makers schetsen een dystopisch beeld waar de normale levensritmes, zoals school en sociale activiteiten, nauwelijks nog bestaan. Oppervlakten op het oppervlak blijven gevaarlijk, en de hoofdpersonen moeten gevaarlijke en soms zelfdodelijke reizendoor gevaarsvolle gebieden ondernemen.
Personages en karakterontwikkeling
Gerard Butler keert terug als John Garrity, een zwaardere en stille figuur die vooral zijn gezin probeert te beschermen in de chaos. Morena Baccarin speelt de rol van zijn vrouw, Allison, die de emotionele kern vormt. Haar angst, zorgen en verdriet zorgen voor de meeste dramatische momenten van de film. Daarnaast wordt Roman Griffin Davis geïntroduceerd als Nathan, de 15-jarige zoon, die opgroeit onder zeer ongunstige omstandigheden.
De film benadrukt het contrast tussen de sterke, zwijgzame vader en de angstige maar hoopvolle moeder, terwijl Nathan zich probeert aan te passen aan zijn nieuwe realiteit. Tijdens een bijeenkomst van de bunkerregeringscommissie, waar ook Allison deel van uitmaakt, wordt duidelijk dat de situatie erg onzeker is. Een belangrijke vraag is of het nog mogelijk is te vluchten naar een veilige locatie als IJsland, dat mogelijk nog leefbaar is door een impactkrater en schone lucht.
Climax en incidenten
De spanning loopt op wanneer een aardbeving de bunker verwoest. De familie probeert te ontkomen door naar de kust te rennen en weet zich te redden met een klein reddingsvaartuig, vlak voordat een tsunami toeslaat. Het schip raakt zonder brandstof, maar landt uiteindelijk in Liverpool, een ondergelopen stad die lijkt op een post-apocalyptisch Venetië.
De inwoners van Liverpool ontvangen de familie niet hartelijk, maar zij slagen erin een auto te bemachtigen en naar Londen te reizen. Daar ontmoeten ze een goede vriend van Allison. Het reisverhaal wordt verder onderbroken door gevaarlijke overtochten, waaronder een beruchte oversteek van het kanaal via bruggen die slechts uit touwen lijken te bestaan.
Ontwikkeling en gebrek aan diepgang
Gedurende de film worden diverse personages ontmoet, maar geen van hen maakt een blijvende indruk. Hoewel de sequel meer inzoomt op de emotionele en menselijke kant van overleven, blijven de gebeurtenissen oppervlakkig en wordt de spanning niet altijd overtuigend opgebouwd. Bijvoorbeeld, de relatie van Nathan met een vriendin wordt nogal abrupt terzijde geschoven zonder verdere uitleg of ontwikkeling.
Conclusie en beoordeling
De vraag of de familie uiteindelijk in Frankrijk zal aankomen en of de mysterieuze, aantrekkelijke krater daadwerkelijk bestaat, blijft onbeantwoord. De verwijzingen naar Groenland vervagen al snel en spelen geen grote rol in het verhaal. De titel blijft mogelijk de opvallendste eigenschap van de film.
‘Greenland 2: Migration,’ uitgegeven door Lionsgate, heeft een PG-13-rating gekregen van de Motion Picture Association vanwege ‘enkele hevige geweldsscènes, bloedige beelden en actie’. De film duurt 98 minuten en krijgt een beoordeling van één ster op vier.
