De situatie rondom immigratie en politie-interventies in Minneapolis
In Minneapolis zijn er hevige confrontaties geweest tussen federale immigratieautoriteiten en demonstranten. Tijdens protesten op 15 januari 2026 kwam het tot confrontaties bij het Bishop Henry Whipple Federal Building, waarbij politie en immigratiediensten tear gas inzetten. Op die dag werd ook Aliya Rahman, die nabij de plaats van het incident met Renee Good werd gearresteerd, door federale agenten vastgehouden.
De politie en andere wetshandhavers stonden midden in de chaos, met onder andere tegenslagen zoals het gebruik van traangas tijdens rapportages over schietpartijen op 14 januari. Op dezelfde dag werden er ook foto’s gedeeld van agenten die tussen de menigte stonden onder de dreiging van het gas. Op 16 januari vertrok president Donald Trump vanaf het South Lawn van het Witte Huis met Marine One, na de periode van gestegen spanningen.
De communicatiestrategie van de Amerikaanse regering
De Amerikaanse regering lijkt haar communicatiestrategie te richten op het versterken van nationalistische gevoelens onder voorstanders van haar migratiebeleid. Op 9 januari, twee dagen na een schietincident waarbij Renee Good werd getroffen door een ICE-agent, plaatste het Department of Homeland Security (DHS) een afbeelding op sociale media. Daarop was een man te zien die te paard door een besneeuwd berglandschap rijdt, met de tekst “We’ll have our home again”.
Deze slogan, afkomstig uit een song van een groep die zichzelf omschrijft als ’folk-punk’, wordt door rechtse en witte supremacistische groeperingen gebruikt. Op 10 januari plaatste het Department of Labour een bericht op Twitter met de tekst: “One Homeland. One People. One Heritage. Remember who you are, American.” Critici vergelijken deze uitspraak met een beruchte nazislogan: “One People, One Realm, One Leader”.
Gebruik van symboliek en taal in de week erna
In dezelfde week postte het Witte Huis een afbeelding waarop een honden slee te zien is, met een splitsing in het pad: één tak wijst naar een Amerikaanse vlag en het Witte Huis, de andere naar de Russische en Chinese vlaggen. Boven deze afbeelding stond de tekst “Which way, Greenland Man?”.
De foto refereert aan een meme die is gebaseerd op de titel van het bekende boek “Which Way Western Man?” van een witte supremacistische schrijver. Het Trump-team gebruikte soortgelijke framing al eerder in een wervingsbericht voor ICE, waarin werd gevraagd “Which way, American Man?”.
Reacties vanuit de regering en kritiek
Deze reeks social media posts heeft geleid tot verdere kritiek op wat wordt gezien als terugkerend patroon in het beleid van Trump tijdens zijn tweede termijn. Het gebruik van symboliek en taal die gerelateerd zijn aan wit nationalisme en suprematie wordt door critici beschouwd als een poging om de achterban te mobiliseren in de strijd tegen migratie, waarbij de onderliggende boodschap vaak wordt geïnterpreteerd als een aanval op de westerse beschaving.
Het Witte Huis ontkent dat haar communicatie bedoeld is als racistische of nazi-retoriek. Tijdens een verklaring noemde woordvoerder Abigail Jackson de beschuldigingen “bore en vermoeiend” en stelde dat de kritiek niet meer is dan een “meme” van de linkse oppositie, die alles wat zij niet leuk vinden wil afschilderen als “nazi-propaganda”.
De woordvoerster van DHS, Tricia McLaughlin, verdedigde de social media-post over “We’ll Have Our Home Again”: deze zou verwijzen naar de 20 miljoen illegale immigranten die volgens haar het land zouden overheersen. Zij stelde dat critici deze interpretatie “absurd” vinden.
De rol van symboliek en taalgebruik in het beleid
Volgens César Cuauhtémoc García Hernández, hoogleraar aan de Ohio State University, is het gebruik van dergelijke symboliek een bewuste keuze. Hij stelt dat het niet nodig is om te grijpen naar racistische slogans om immigratiebeleid te legitimeren. Hij wijst erop dat eerdere presidenten, zoals Bill Clinton in de jaren ’90, strenge immigratiewetten hebben doorgevoerd zonder dergelijke retoriek.
De communicatie van Trump lijkt bewust te spelen met beeldtaal die verband houdt met wit-nationalistische en racistische thema’s. García Hernández benadrukt dat de beeldtaal niet simpelweg herhaling is van racistische symboliek, maar vooral een “spel met die symboliek” om ruimte te scheppen voor de boodschap die de regering wil overbrengen.
De invloed van steun en controverses op sociaal en politiek vlak
Ondanks dat Trump zijn tweede termijn behaalde met brede steun onder Latino-, Afro-Amerikaanse en Aziatische kiezers, blijft zijn hardline immigratiebeleid en de retoriek eromheen duidelijk zichtbaar in zijn steun bij rechtse en racistische groeperingen. Zijn uitspraken over migranten die “het bloed van ons land vergiftigen”, en zijn opmerkingen over “shithole countries” en Somaliërs als “rommel”, onderstrepen zijn nationaleistische en anti-immigratiedecor.
Ook uit de politiek blijkt steun voor dergelijke standpunten, zoals de uitlatingen van invloedrijke figuren als Elon Musk. Hij, die in het verleden een grote donor was voor Trump, deelde op X, het social mediaplatform dat hij bezit, een bericht waarin wordt gepleit voor “witte solidariteit” met de toevoeging van een “100” emoji.
De controversiële framing en mogelijke implicaties
De overheid wordt beschuldigd van het bewust gebruiken van taal en beelden die door racistische en witte supremacistische groepen worden hergebruikt of geïnspireerd. Tijdens een persconferentie over de schietpartij in Minnesota werd door DHS-woordvoerster Kristi Noem de slogan “One Of Ours, All Of Yours” gebruikt. Hoewel sommigen dit als een nazi-uitdrukking interpreteren, kon de Southern Poverty Law Center het niet herleiden naar een officiële nazi-uitspraak. Noem verklaarde dat de woorden verwijzen naar een betrokken agent en de nationale federale politie.
Hannah Gais van SPLC merkte op dat de overheid zich bewust lijkt te zijn van de symboliek die zij gebruikt en dat deze vooral bedoeld lijkt te zijn voor de activistische achterban die online actief is. Volgens haar weet de regering dat deze beelden en woorden moeilijk te begrijpen zijn voor de bredere publiek en dat dit een risico is voor de duidelijkheid van de communicatie.
