De rol van George Clooney en de film ‘Jay Kelly’
In de nieuwste film ‘Jay Kelly’, die op Netflix te zien is, speelt George Clooney een personage dat stevig balanceert tussen realiteit en fictie. Clooney speelt niet echt Jay Kelly, maar diens alter ego. Toch is het duidelijk dat er parallellen zijn met zijn eigen leven. Als een bekende acteur op leeftijd die terugkijkt op zijn carrière, wordt Clooney geconfronteerd met de vraag of hij zijn eigen keuzes en levenspad herkent in het verhaal van deze film.
De casting van ‘Jay Kelly’ bestond uit diverse sterrencastleden waaronder Adam Sandler, Laura Dern, Emily Mortimer en Billy Crudup. Een opvallend detail is dat enkele van deze acteurs, net als veel anderen in de film, de rollen aannamen zonder het volledige script te lezen, aangetrokken door de naam van regisseur Noah Baumbach. Baumbach, bekend van ‘Marriage Story’ en ‘The Squid and the Whale’, heeft een bepaalde invloed die de betrokken acteurs inspireert en motiveert.
Het verhaal laat een veelzijdig beeld zien van Hollywood en de carrières van de verschillende personages. Het portretteert managers, publicisten, make-upartiesten, een afgestudeerde uit een acteerschool die faalde en de hoofdrolspeler zelf. Volgens Crudup is de film een rijke weergave van de illusie en de allure die vaak gepaard gaat met het leven van een ster — een leven dat altijd binnenkort lijkt te wijzigen of te verdwijnen.
Fame, falen en de zoektocht naar betekenis
Voor Clooney biedt succes en roem een interessant perspectief. Hij kijkt naar de momenten waarop roem te snel werd bereikt, vooral door zijn eigen familie. Zijn tante Rosemary Clooney, die op 16-jarige leeftijd haar grote doorbraak had met een cover van Time, vertegenwoordigt voor hem dat succesvol zijn niet zonder kosten is.
De acteur erkent dat faillissementen en afwijzingen onlosmakelijk deel uitmaken van de loopbaan. Zijn grote doorbraak kwam met de serie ‘ER’ toen hij in zijn dertiger jaren was. Clooney benadrukt dat falen een noodzakelijk onderdeel is van succes, omdat het moed vereist en bereidheid om met humiliatie om te gaan.
In de film ‘Jay Kelly’ wordt de titelheld geconfronteerd met het behouden van relaties en het navigeren door persoonlijke teleurstellingen. Dit personage, dat een dochter heeft die Europa doorkruist, besluit haar te volgen onder het mom van een professionele missie. De film onderzoekt het delicate evenwicht tussen het spelen van een rol en de realiteit van het leven, zoals Mortimer aangeeft, dat het bijna verwarrend kan zijn om voortdurend te doen alsof.
Voor Clooney zelf zijn er geen spijtbetuigingen. Hij stelt dat hij, mocht hij morgen door een bus worden aangereden, tevreden zou zijn met wat hij achterlaat: goede relaties, familie en enkele opmerkelijke films. Toch is hij zich bewust dat hij niet onopgemerkt kan blijven in het publieke leven.
De backstage van de sterren
In ‘Jay Kelly’ wordt herhaaldelijk aangehaald dat sterren, ondanks hun ogenschijnlijke eenzaamheid, doorgaans in teams werken. Sandler en Dern, die beide Baumbach gewend zijn, vergelijkbaar met hun eigen ervaringen, vertellen openhartig over de invloed van hun persoonlijke teamleden door de jaren heen.
Dern, die al haar carrièresuccessen heeft gedeeld met haar publicist sinds haar 19e, verklaart dat ze met haar team meegroeit en dat ze hun rol als een soort erfenis ziet voor de lessen die ze haar heeft bijgebracht.
Een andere belangrijke partij in de film is de adviseur van Sandler, die hem inzichten gaf van Dustin Hoffman, toen hij net begon. Hoffman adviseerde hem drie grote filmmakers te vinden die met hem willen samenwerken, in plaats van alleen te streven naar roem. Twee decennia later zouden deze adviezen resulteren in projecten samen met regisseur Noah Baumbach en andere grote namen.
Levenslessen en herinneringen aan successen
Een belangrijke inspiratiebron voor Clooney is Norman Lear, een voorbeeld van een succesvol leven in de showbusiness. Clooney vertelt dat geen van zijn leeftijdsgenoten terugkijkt en denkt dat ze te veel gewerkt hebben. In plaats daarvan koestert hij de gedachte dat de tijd met mensen die je liefhebt, het waardevolst is.
Tijdens de productie van ‘Jay Kelly’ werd in de montage een compilatie gemaakt van de carrière van de hoofdpersoon. Hoewel Clooney duidelijk niet Jay Kelly is, was hij dat moment dat de acteur die hem speelde eigenlijk wel. Clooney was verbaasd door de manier waarop de montage een soort reflectie werd van zijn eigen leven. Het was een emotioneel moment dat hij niet snel zal vergeten.
Bij de afsluitende scène, waarin hij spontaan Sandler’s hand greep, was de authenticiteit voelbaar. Clooney benadrukt dat zijn herinneringen aan films vooral gebaseerd zijn op de ervaringen en niet op de scènes zelf.
Hij voegt toe: “Wat een geluk dat ik in mijn leven heb mogen meemaken.”
