De nasleep van de branden en de voortdurende risico’s
Een jaar nadat de ernstigste bosbranden in de geschiedenis van Los Angeles regio hebben ontstoken en verwoestingen hebben aangericht, blijven bewoners geconfronteerd worden met gevaarlijke stoffen die nog altijd in hun huizen aanwezig zijn. Sinds de branden, die op 7 januari 2025 uitbraken door krachtige wind en minstens 31 levens eisten, zijn bijna 17.000 panden verwoest, waaronder woningen, scholen, bedrijven en plaatsjes van aanbidding. Herstel en wederopbouw zullen jaren duren.
Vele inwoners maken zich zorgen over de giftige stoffen die mogelijk nog in hun binnenruimtes aanwezig zijn, ondanks professionele schoonmaakbeurten. Wetenschappers weten nog niet precies wat de lange termijn gezondheidsgevolgen zijn van blootstelling aan zulke grote stedelijke branden, maar sommige chemicaliën die daarbij vrijkomen, worden in verband gebracht met hartziekten, longproblemen en neurodegeneratieve aandoeningen zoals Alzheimer.
De gevaarlijke tokstoffen in het puin
Het as dat achterblijft na de branden bestaat uit een giftige mengeling van verkoolde auto-onderdelen, elektronica, verf, meubels en allerlei persoonlijke bezittingen. Het kan bovendien pesticiden, asbest, plastics, lood en andere zware metalen bevatten. Verschillende bewoners die hun huizen nog altijd overeind hebben staan, leven onder de dreiging van deze gevaarlijke stoffen. Ondanks dat de verbrandingstijd reeds voorbij is, blijven bepaalde chemicaliën en stoffen, zoals vluchtige organische stoffen (VOS), in de binnenruimtes hangen.
Attentie wordt gevraagd voor de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen zoals lood dat afkomstig is van verbrande verf en asbest dat samenhangt met gezondheidsrisico’s voor zwangere vrouwen en jonge kinderen. De Universiteit van Zuid-Californië meldt dat meer dan 70% van de huizen in het getroffen gebied voor 1979 gebouwd zijn, toen het gebruik van loodhoudende verf nog gangbaar was.
Bewoners heropenen hun woningen onder gevaarlijke omstandigheden
In Altadena, Californië, kijken bewoners zoals Nina en Billy Malone terug op de situatie. Zij beschouwen hun huis van twintig jaar lang als een veilige plek, totdat rook, as en roet zich in de woning nestelden en niet volledig konden worden verwijderd, ondanks professionele schoonmaak. Recent onderzoek toonde aan dat nog altijd gevaarlijke hoeveelheden lood en andere toxische stoffen op de houten vloeren van hun woon- en slaapkamer aanwezig zijn.
Na hun verzekeringsmaatschappij was gestopt met de hulp, moesten zij toch terugkeren, terwijl zij dagelijks geconfronteerd worden met symptomen als keelpijn, hoofdpijn, en ademhalingsproblemen. Nina vertelt dat haar huis ruikt naar een langdurig stilstaand asbakje en dat ze zich niet comfortabel voelt in de ruimte. Ze blijven bezorgd over de aanwezigheid van niet-gereguleerde giftige stoffen waar de verzekeraars niet op testen.
Informatie over de gevaarlijke chemicaliën in de huizen
Uit een rapport gepubliceerd in november door de instantie ‘Eaton Fire Residents United’, een vrijwilligersgroep van bewoners, blijkt dat zes op de tien huizen nog steeds gevaarlijke niveaus bevatten van asbest en lood, stoffen die het risico op kanker en hersenschade vergroten. Dit is gebaseerd op door bewoners ingediende gegevens, waarvan 78% professionele schoonmakers inschakelden om hun woningen te reinigen.
Het gemiddelde loodgehalte lag bijna 60 keer hoger dan de door de Amerikaanse EPA vastgestelde normen. Ondanks dat de branden al waren geblust, bleven vluchtige organische stoffen en andere schadelijke chemicaliën in de woningen hangen, wat een voortdurende bedreiging vormt. Aan bewoners wordt geadviseerd om ventilatiemaatregelen te nemen en filters zoals HEPA-zuiveraars met actieve kool te gebruiken bij het opnieuw betrekken van hun huizen.
Hoge lood- en chemische niveaus en problemen met herstel
Zoe Gonzalez Izquierdo, een bewoner uit Altadena, meldt dat haar verzekeraar afwijkt in het betalen voor een grondige reiniging van haar huis, dat positief getest werd op gevaarlijke lood- en chemische stoffen. Haar kinderen van 2 en 4 jaar worden hierdoor extra kwetsbaar geacht. Experts waarschuwen dat lood vooral afkomstig is van verbrande loodverf en dat het gevaarlijk blijft omdat het zich kan ophopen in stof op vloeren en vensterbanken.
De meeste huizen binnen het getroffen gebied werden vóór 1979 gebouwd, toen loodhoudende verf nog algemeen werd toegepast. Artsen zoals Dr. Lisa Patel benadrukken dat vooral zwangere vrouwen en jonge kinderen zo snel mogelijk moeten worden beschermd tegen blootstelling, omdat er geen veilige hoeveelheid lood of asbest bestaat.
Vergelijkbare problemen in andere verbrandde gebieden
Bewoners in bijvoorbeeld de wijk Pacific Palisades, dat eveneens door de branden is getroffen, ondervinden vergelijkbare moeilijkheden. Ze moeten nu afwachten hoe verzekeringsmaatschappijen hun claims behandelen, waarbij de meeste een herstellingsproces via de staat en eigen financiële middelen moeten doorlopen. Julie Lawson en haar familie bijvoorbeeld betaalden uit eigen zak ongeveer 7000 dollar voor het testen van de grond, terwijl ze wachten op verdere reinigingswerkzaamheden.
Ondanks dat hun huis inmiddels weer bewoonbaar lijkt, blijven de bewoners geconfronteerd worden met verlies van vermogen en het verlies van de gemeenschap die ze toen hadden opgebouwd. Ze spreken over het ‘leven in de littekens’ en het aanhoudende proces van herstel over de lange termijn.
Mentale gezondheidsproblemen en de impact op bewoners
Het herstellen van de fysieke schade gaat gepaard met psychische druk. Annie Barbour van de organisatie United Policyholders beschrijft dat veel bewoners eerst opgelucht waren dat hun huis nog stond, maar dat ze sindsdien in een soort persoonlijke hel verkeren. Ze observeert dat bewoners zich zorgen maken over het absorberen van giftige stoffen en de indirecte gevolgen daarvan voor hun lichamelijke en geestelijke gezondheid.
De bewoners, zoals Nina en Billy Malone, doorlopen intensieve processen waarbij zij hun inboedel zorgvuldig inspecteren, vuil en roet verwijderen en overwegen zelf voor dure tests te betalen, omdat verzekeraars slechts bepaalde stoffen vergoeden. Nina overweegt therapie om haar angst te verlichten, terwijl de onzekerheid over de toekomst blijft bestaan.
