Een snelgroeiende industriële centrum
In het noorden van Hanoi heeft de stad Bac Ninh een flinke ontwikkeling doorgemaakt. Ooit bekend vanwege zijn uitgestrekte rijstvelden en het traditionele Quan Ho volksmuziek, heeft deze regio zich inmiddels omgevormd tot een van de drukste industriële zones van Vietnam. De toename van buitenlandse investeringen, gestimuleerd door de handelsspanningen tussen de Verenigde Staten en China, heeft geleid tot een drastische verandering in het economische landschap van de regio.
De economische impact van buitenlandse investeringen
Het economisch herstel en de groei van Bac Ninh zijn vooral te danken aan de verschuiving van fabrieken uit China. Deze trend is versterkt door handelsconflicten en de tariffistische maatregelen genomen door de Amerikaanse president Donald Trump. Vietnam heeft hiervan geprofiteerd door zich aan te bieden als een alternatief voor China, mede dankzij eerdere investeringen uit Japan en Zuid-Korea die het land tot een globale productiesamenleving maakten. Echter, de toenemende arbeidskosten, het tekort aan personeel en de gebrekkige infrastructuur vormen beperkingen voor de verdere snelle ontwikkeling van de regio.
Investeringen en infrastructurele verbeteringen
Om concurrerend te blijven, investeert Vietnam in nieuwe infrastructuurprojecten. Zo wordt er gewerkt aan een snelweg naar de Chinese grens, waarmee de reistijd met meer dan een uur wordt verkort. Daarnaast is er een spoorweg gepland die Hanoi verbindt met Haiphong – de grootste haven van het land – en met de grensstad Lao Cai. Op 19 december 2025 begon Bac Ninh met de uitbreiding van een industriezone voor hightech-productie, waaronder elektronica, farmaceutica en schone energie. Deze ontwikkelingen maken deel uit van een nationale strategie, waarbij Vietnam vlak voor een belangrijk Congres van de Communistische Partij nieuwe grote projecten lanceert ter waarde van meer dan 129 miljard dollar.
De invloed van China en de uitdagingen
In het centrum van Bac Ninh zijn sporen zichtbaar van de toenemende Chinese aanwezigheid. Signalisatie met Chinese karakters, bedrijfspublicaties en scholen voor het onderwijzen van de Chinese taal illustreren de intensieve economische banden. Chinese bedrijven investeren in de regio door te profiteren van Vietnam’s gunstige arbeidsmarkt, geschoolde arbeidskrachten en lokale overheden die hen ondersteunen, vaak via intermediairs die communicatie en logistiek vergemakkelijken. Maar ondanks de groei blijft China, met een economie die veertig keer zo groot is, de belangrijkste speler op het wereldwijde fabricagepad. Het Land probeert de achterstand in te halen door infrastructuur uit te breiden, zoals snelwegen en spoorlijnen die de grens met China verbinden.
Competitie en de toekomst van Vietnam
Andere landen in de regio, zoals Indonesië en de Filipijnen, proberen ook te profiteren van de verschuivingen in mondiale productie. Vietnam heeft vooral geprofiteerd van de handelsoorlog van voormalig president Trump, die de VS’s grootste exportmarkt blijft. In 2024 had Vietnam een handelsoverschot van 123,5 miljard dollar met de VS, het derde grootste na China en Mexico. Ondanks de eerdere dreiging van een tarief van 46%, bleef het daadwerkelijke tarief op Vietnamese goederen in 2025 op 20%.
De Amerikaanse, Chinese en Vietnamese regeringen werken aan handelsakkoorden om de tarieven te stabiliseren en de handel te stimuleren. Tegelijkertijd worden producenten steeds kritischer over de logistieke en infrastructuurele beperkingen, vooral in snelgroeiende regio’s zoals Bac Ninh. Sommige bedrijven zijn terughoudend geworden en verschuiven hun productie naar landen zoals India, vanwege de onzekerheid en hogere kosten in Vietnam.
Langetermijnambities en duurzame groei
Met een ambitie om in 2045 een welvarende economie te worden, streeft Vietnam ernaar zich te ontwikkelen als een van de ‘tijgereconomieën’ van Azië. Het plan is om van goedkope assemblage te evolueren naar de productie van hogere waardeproducten zoals elektronica en schone energieapparatuur. Incentives zoals belastingvoordelen en gereduceerde huurprijzen worden ingezet om de modernisering en technologische upgrade van fabrieken te ondersteunen. De afhankelijkheid van de Amerikaanse markt wordt daarnaast verminderd door het accent te leggen op exports naar het Midden-Oosten, Latijns-Amerika, Afrika en India.
Het is duidelijk dat de verdere ontwikkeling van Bac Ninh en vergelijkbare regio’s afhankelijk zal zijn van technologische vooruitgang, infrastructuurverbeteringen en de internationale handelspolitiek. Vietnam blijft investeren, hoewel de kosten stijgen en de concurrentie toeneemt. Het land behoort tot de snelst groeiende economieën in de regio, maar zal blijven moeten navigeren tussen economische kansen en de beperkingen van capaciteit en infrastructuur.
