Nieuwe plannen voor klimaat en energie in Zuid-Korea
Zuid-Korea heeft zich gecommitteerd aan het verminderen van zijn afhankelijkheid van kolencapaciteit, als onderdeel van een strategie om de uitstoot van koolstofdioxide terug te dringen en zo de opwarming van de aarde tegen te gaan. Het doel omvat onder meer de volledige sluiting van de meeste kolencentrales tegen 2040 en het halveren van de emissies vóór 2035. Volgens energie-experts weerspiegelt dit de wil van het land, dat bekend staat als een grote importeur van kolen en beschikken over een van de grootste fossiele brandstofcentralevloten ter wereld, om sneller over te schakelen op hernieuwbare energiebronnen en minder achter te blijven bij regionale en mondiale normen.
De spanning tussen klimaatdoelstellingen en handelsovereenkomsten
Tegelijkertijd ondergaat Zuid-Korea grote veranderingen in haar energiebeleid die in strijd kunnen zijn met de klimaatambities. Onder druk van handelsverdragen met de Verenigde Staten, verhoogt Seoul nu de import van vloeibaar gemaakt aardgas (LNG), dat schoner brandt dan kolen, maar nog steeds bijdraagt aan klimaatverandering door de uitstoot van methaangas. Het land plant aanzienlijke investeringen in Amerikaanse energieprojecten en overweegt aankopen van tot 100 miljard dollar aan Amerikaanse energieproducten, waaronder LNG, die gemakkelijk opgeslagen en vervoerd kunnen worden.
Hoewel de totale import van LNG mogelijk niet toeneemt doordat Zuid-Korea mogelijk minder uit andere bronnen zoals Australië en het Midden-Oosten zal importeren, blijft de vraag of deze strategie niet conflicteert met het streven naar een meer duurzame energiehuishouding. Experts waarschuwen dat een toenemende afhankelijkheid van Amerikaanse LNG de klimaatdoelstellingen van het land onder druk zet, vooral als dat leidt tot een overschot aan gasverbruik.
De energiemix van Zuid-Korea en haar ambities
Momenteel levert hernieuwbare energie circa 7% van de binnenlandse elektriciteit, volgens gegevens van de Internationale Energie Agentschap (IEA). In 2022 is dat aandeel gestegen tot 10,5%, wat nog steeds een relatief laag percentage is, vooral vergeleken met voorbeelden zoals Japan en Spanje, die respectievelijk 21% en 42% van hun energie uit hernieuwbare bronnen halen. Kernenergie speelt een andere belangrijke rol; vorig jaar bedroeg de bijdrage hiervan 31% van de totale elektriciteitsproductie.
De overheid heeft aangekondigd haar energiebeleid te verschuiven naar een systeem dat zich meer richt op hernieuwbare bronnen en kernenergie, terwijl de afhankelijkheid van kolen wordt afgebouwd. LNG wordt hierbij als een aanvulling of noodvoorziening beschouwd, vooral om de onregelmatigheden in de productie van hernieuwbare energie op te vangen. Daarnaast heeft Zuid-Korea een doel gesteld om de capaciteit van offshore windenergie te verhogen tot 4 gigawatt, een verdubbeling van het huidige niveau.
Economische en geopolitieke implicaties
De afhankelijkheid van fossiele brandstoffen zoals kolen en gas heeft ook regionale en economische consequenties. Zuid-Korea importeert vrijwel al haar kolen, vaak uit Australië, Indonesië en Rusland. De plannen om 40 van de 61 kolencentrales te sluiten vóór 2040 worden door analisten als een gedwongen overgang gezien, die de markt voor kolen in de regio aanzienlijk zal beïnvloeden. Experts waarschuwen dat wereldwijde industrietakken, zoals scheepvaart en luchtvaart, onder druk komen te staan om hun emissies drastisch te verminderen, wat mogelijk een negatieve invloed heeft op de concurrentiepositie van Zuid-Korea.
Symboliek versus realiteit
In het kader van haar klimaatbeleid heeft Zuid-Korea recent lid geworden van de Powering Past Coal Alliance, een organisatie die zich inzet voor de energietransitie. Hoewel deze stap voornamelijk symbolisch is, onderstreept het de intentie van de Zuid-Koreaanse regering om afscheid te nemen van fossiele brandstoffen en over te stappen op schonere energiebronnen.
Ontwikkelingen in de sector laten zien dat het land afhankelijk zal blijven van fossiele brandstoffen, tenzij de overgang naar hernieuwbare energie stevig wordt versneld. Het is nog onduidelijk hoe Zuid-Korea de tegenstrijdigheden tussen haar klimaatambities en haar energie-investeringsbeleid zal managen. Het land zal waarschijnlijk geconfronteerd worden met het dilemma tussen economische groei, energiezekerheid en milieuvriendelijkheid.
