Brigitte Bardot, een Franse actrice die in de jaren 1960 bekend stond als een sensuele filmster en later uitgroeide tot een actieve voorvechter van dierenrechten, is op 91-jarige leeftijd gestorven. Volgens Bruno Jacquelin van de Stichting Brigitte Bardot voor de bescherming van dieren overleed zij thuis in het zuiden van Frankrijk. Hij gaf geen verdere oorzaak van overlijden en liet weten dat er nog geen regelingen waren getroffen voor een uitvaart of herdenkingsdienst. Bardot was vorige maand opgenomen geweest in het ziekenhuis.
Vroege Roep en Populaire Carrière
Haar internationale bekendheid begon met de film And God Created Woman uit 1956, waarin ze op haar jonge leeftijd een sensationeel beeld gaf van seksualiteit. Gecoproduceerd door haar toenmalige echtgenoot Roger Vadim, veroorzaakte de film opschudding door scènes waarin haar lange benen naakt op tafels dansten. Hiermee doorbrak ze de normen van de toenmalige Franse samenleving en werd ze een symbool van de rebelse jeugdcultuur van de jaren 60.
Met een carrière die uit ongeveer 28 films bestond en drie huwelijken, vertegenwoordigde Bardot een nieuw soort vrouw die de bourgeois respectabiliteit achter zich liet. Haar onbezorgde, blonde uitstraling, haar figuur en haar niet-geïnteresseerde houding maakten haar tot een van de meest herkenbare sterren van Frankrijk. In 1969 werd haar gezicht gekozen als model voor Marianne, het symbool van de Franse republiek, dat te zien was op standbeelden, postzegels en munten.
Activisme en Verheerlijking
Na haar filmcarrière revolteerde Bardot tegen dierenleed, waarbij ze tijdens haar reizen onder andere de jacht op baby zeehonden en het gebruik van dieren in laboratoria publiekelijk veroordeelde. Ze uitte haar kritiek op activiteiten zoals het sturen van chimpansees de ruimte in en sprak over de menselijke drang tot jagen als een onstuitbare jager. Op haar 73ste verjaardag in 2007 stelde ze dat haar prioriteit lag bij het vermijden van dierenleed, ongeacht haar vroegere roem.
Haar inzet voor dierenbescherming erkende zij door haar in 1985 de Legion of Honor toe te kennen, de hoogste Franse onderscheiding. Haar optreden werd op prijs gesteld, maar later werd haar reputatie beschadigd door haar extremistische standpunten en racistische uitlatingen, vooral over immigranten en moslims. Ze werd vijf keer veroordeeld wegens het aanzetten tot racistische haat, onder andere vanwege kritiek op de islamitische praktijken tijdens religieuze feestdagen.
Politiek en Controverse
Haar politieke ideologie verschoof sinds haar vroegere activisme. Het huwelijk in 1992 met Bernard d’Ormale, toen adviseur van Jean-Marie Le Pen en lid van het Front National, markeerde een verdere radicaalpolitieke richting. In 2012 uitte ze steun voor Marine Le Pen, de huidige leider van de partij, in haar poging presidentskandidaat te worden.
In 2018, tijdens het #MeToo-tijdperk, uitte Bardot kritiek op haar collega’s in de filmindustrie die protesteerden tegen seksuele intimidatie, en noemde ze dat “hypocriet” en “ridicuul”. Ze stelde dat zij nooit slachtoffer was geweest en vond het “charmant” om complimenten over haar uiterlijk te krijgen.
Persoonlijk Leven en Ontwikkeling
Brigitte Anne-Marie Bardot werd geboren op 28 september 1934 in een welgesteld gezin. Als verlegen kind danste ze klassiek ballet en werd op haar 14e door een familievriend ontdekt, wat haar op de cover van Elle bracht. Ze beschreef haar jeugd als “moeilijk”, met een strenge vader die haar soms met een riem sloeg.
In 1952 trouwde ze met de Franse filmproducent Vadim, die haar potentieel zag en de film And God Created Woman schreef om haar sensuele kwaliteiten te tonen. De film had grote invloed op cineasten zoals Jean-Luc Godard en François Truffaut, en belichaamde de hedonistische levensstijl en seksuele vrijheid van de jaren ’60. Hoewel Bardot zelf haar acteerwerk niet bijzonder waardeerde, bewonderden velen haar uiterlijk meer dan haar talent.
Privéproblemen en Later Leven
Haar relatie met haar co-star Jean-Louis Trintignant en haar persoonlijke leven waren vaak intens en controversieel. Ze kreeg haar enige kind, Nicolas, in 1959, maar was destijds overwegend berooid en worstelde met mentale problemen. Ze gaf haar zoon vaak op voor de verzorging van zijn vader en kampte met depressies, zoals ze zelf beschreef in haar autobiografie Initiales B.B.
In 1966 trouwde ze met de Duitse miljonair Gunther Sachs, maar dit huwelijk eindigde na drie jaar in een scheiding. Bardot bleef actief in haar films tot haar afscheid in 1973 na de film The Woman Grabber. Daarna trok ze zich terug op haar villa in Saint-Tropez.
In de jaren daarna richtte Bardot zich op dierenrechten en zette ze haar invloed in om campagnes te voeren tegen de verkoop van hondenvlees, jachttradities en het gebruik van dieren in laboratoria. Haar activistische werk bracht haar, ondanks grote publieke steun, ook herhaaldelijk in conflicten met de Franse wet, waarbij haar uitspraken vaak aanleiding waren voor veroordelingen wegens haatzaaien en racistische uitlatingen.
