Levensloop en carrière
Ahn Sung-ki, een van de meest prominente sterren in de Zuid-Koreaanse cinema, werd bekend onder de bijnaam ‘De Acteur van het Volk’. Hij overleed op maandag op 74-jarige leeftijd. Zijn overlijden werd aangekondigd door zijn agentschap, Artist Company, en het Seoul-based Soonchunhyang University Hospital. Geboren in 1952 in de zuidoostelijke stad Daegu, had hij een carrière die meer dan zestig jaar omvatte.
Hij maakte zijn debuut als jonge acteur in de film The Twilight Train uit 1957, en speelde in ongeveer zeventig films gedurende zijn kindertijd. Na deze periode koos hij ervoor om uit de filmindustrie te stappen en een normaal leven te leiden. In 1970 begon Ahn aan een studie Vietnamese taal en cultuur aan de Hankuk University of Foreign Studies in Seoul, waarvan hij verklaarde dat hij cum laude afstudeerde, maar moeite had om werk te vinden bij grote bedrijven, omdat zijn specialisatie waarschijnlijk als weinig relevant werd gezien na de overwinning van Noord-Vietnam in de Vietnamoorlog in 1975.
Heropleving in de filmindustrie
Na enkele jaren van werkloosheid keerde Ahn in 1977 terug naar de filmwereld, overtuigd dat hij nog steeds kon uitblinken in zijn acteerwerk. In 1980 brak hij door met zijn hoofdrol in Good, Windy Days van regisseur Lee Jang-ho. Deze film, een coming-of-age verhaal over de worstelingen van arbeiders uit landelijke gebieden tijdens de snelle economische groei van Zuid-Korea, werd een groot succes. Voor zijn prestaties in deze film ontving hij de prijs voor beste nieuwe acteur bij de prestigieuze Grand Bell Awards, de Zuid-Koreaanse tegenhanger van de Oscars.
Latere successen en beeldvorming
Gedurende de jaren 80 en 90 speelde Ahn in meerdere bekroonde en populaire films, waarmee hij meerdere best actor-prijzen won. Hij werd algemeen beschouwd als de meest geliefde acteur van Zuid-Korea in die periode. Enkele van zijn opmerkelijke rollen waren onder andere een boeddhistische monnik in Mandara (1981), een bedelaar in Whale Hunting (1984), een Vietnamoorlogsveteraan die zich ontpopte tot romanschrijver in White Badge (1992), een corrupte politieagent in Two Cops (1993), een moordenaar in No Where To Hide (1999), een trainer van speciale eenheden in Silmido (2003) en een toegewijd artiestenmanager in Radio Star (2006).
Onderscheidingen en persoonlijk imago
Ahn heeft meer dan twintig grote filmprijzen gewonnen, waaronder vijf keer de Grand Bell Award voor beste acteur, een prestatie zonder gelijke in Zuid-Korea. Hij stond bekend als een nederig en betrouwbaar persoon, die zich richtte op familie en een stabiel privéleven behield, vrij van grote schandalen. Public Opinion peilingen gaven aan dat hij de meest geliefde acteur van Zuid-Korea was en de bijnaam ‘De Acteur van het Volk’ verdiende.
Recente herinneringen en laatste rol
In interviews met de media kon Ahn niet kiezen welke film hij het liefste vond, maar hij noemde als meest herkenbare rol de toegewijde en hardwerkende manager van een geïrriteerde rockzanger gespeeld door Park Jung-hoon, die volgens hem veel op zichzelf leek.
