Biografie en vroege jaren
Bob Weir, bekende gitarist en zanger die een fundamenteel lid was van de band die ooit de naam Grateful Dead droeg, is op 78-jarige leeftijd overleden. Zijn overlijden werd zaterdag aangekondigd via een statement op zijn Instagram-pagina. In de verklaring werd vermeld dat hij vredig was heengegaan, omringd door geliefden, na dapper te hebben gevochten tegen kanker. Desalniettemin werd niet vermeld waar of wanneer hij exact is gestorven. Weir woonde het grootste deel van zijn leven in de San Francisco Bay Area.
Weir trad voor het eerst toe tot de band, oorspronkelijk bekend als de Warlocks, in 1965 in San Francisco, toen hij slechts 17 jaar oud was. Als jongeling was hij de jongste in de groep en had hij het uiterlijk van een net voltooid middelbare scholier, hoewel zijn uiterlijk later meer op dat van Jerry Garcia leek, met een lange baard.
Carrière en muzikale bijdrage
Gedurende een periode van dertig jaar was Weir een vaste waarde bij de band en speelde hij samen met Jerry Garcia, die in 1995 overleed. Hij schreef of droeg bij aan het schrijven van verschillende klassiekers van de Dead, waaronder nummers zoals “Sugar Magnolia,” “One More Saturday Night” en “Mexicali Blues.” Als de meest herkenbare vertegenwoordiger van de band na Garcia’s dood bleef Weir regelmatig optreden, onder andere met het project Dead & Company, dat het muzikale erfgoed voortzette.
Hij wordt geëerd als een gitarist, vocalist en verhalenverteller die het geluid van de Amerikaanse countercultuur vormgaf. Weir wordt gezien als een stuwende kracht achter de band die de Amerikaanse muziek herdefinieerde.
Musici en overleving van de band
Na het overlijden van Garcia is alleen Bill Kreutzmann nog een overlevend oorspronkelijk lid; Phil Lesh, de bassist en medeoprichter, overleed in 2024. Mickey Hart, de andere drummer sinds 1967, leeft nog op 82-jarige leeftijd. Ron “Pigpen” McKernan, een van de oorspronkelijke leden, stierf reeds in 1973.
In juli 2024 gaven Dead & Company een reeks concerten ter viering van het 60-jarig bestaan van de band. Deze optredens in Golden Gate Park in San Francisco trokken dagelijks ongeveer 60.000 fans gedurende drie dagen.
Persoonlijk leven en invloed
Geboren en getogen in San Francisco, was Weir de jongste bandlid en maakte hij in de beginjaren een minder “shaggy” uiterlijk dan de rest, alhoewel hij later een lange baard kreeg. Ondanks de veranderingen bleef de band bestaan lang nadat de hippiebeweging haar hoogtepunt had bereikt. De fans, bekend als Deadheads, volgden de band tijdens haar eeuwigdurende tournees, ondanks de muzikale en culturele verschuivingen die zich eeuwenlang voordeden.
Weir benadrukte dat lang uithoudingsvermogen nooit een groot doel was geweest voor de band; het verspreiden van vreugde door muziek was altijd hun prioriteit. Tijdens de Grammy’s-uitreiking vorig jaar kreeg de band de MusiCares Person of the Year-award.
Erfenis en muzikale stijl
De band werd gekenmerkt door iconische logo’s, waaronder een schedel met dansende, gekleurde beren en teksten zoals “aint no time to hate” en “not all who wander are lost.”
Hoewel de band tijdens haar loopbaan slechts enkele Grammy’s won, zoals de lifetime achievement in 2007 en de beste film soundtrack in 2018, was het succes vooral te vinden in hun invloed en lange carrière. Ze brachten slechts één Billboard Top 10-hit, “Touch of Grey” uit 1987, maar in 2024 verbraken ze een record met hun 59e album in de Billboard Top 40, een prestatie die vooral te danken was aan de archiefalbums van David Lemieux.
Hun muziek, vaak gekenmerkt als acid rock in het begin, combineerde blues, jazz, country, folk en psychedelica in uitgebreide improvisaties tijdens liveoptredens, waardoor ze een breed muzikaal palet aannamen.
Conclusie
Volgens tv-persoonlijkheid en toegewijd Deadhead Andy Cohen wordt de band beschouwd als een van de grote Amerikaanse bands. Zijn woorden: “Wat een wonder ze zijn,” onderstrepen de blijvende impact van Weir en zijn band op de Amerikaanse muziekscene.
