Een verontrustende situatie in de Amerikaanse college-voetbalwereld
De recente groei en complexiteit van de transferportal binnen het Amerikaanse college-voetbal hebben geleid tot zorgen onder toezichthouders en regelgevers. Vooral de grote bedragen die worden aangeboden in transacties en contracten met spelers worden met argusogen bekeken. Op vrijdagavond heeft de nieuwe toezichthoudende instantie voor college-sporten een official memo uitgegeven gericht aan sportdirecteuren, waarin haar ernstige bezorgdheid wordt uitgesproken over enkele schandalige contractvoorwaarden en de risico’s die hiermee gepaard gaan.
De memoranda en hun inhoud
De memo, uitgegeven door de College Sports Commission (CSC), kwam vlak voor de halve finale van het College Football Playoff tussen Indiana en Oregon. Het document benadrukt dat bij het goedkeuren van deals die gebruik maken van de naam, afbeelding en gelijkenis (NIL) van spelers, de regels strikt nageleefd moeten worden. Deze deals worden beoordeeld op het moment dat ze worden ingediend via de NIL Go portal, en niet vooraf.
De commissie waarschuwde dat bepaalde contractvoorwaarden aanleiding geven tot ernstige zorgen, vooral wanneer de afspraken in de richting gaan van grote bedragen met derden, die mogelijk niet voldoen aan de regelgeving. Het gebruik van partnerbedrijven die als tussenpersoon optreden, vormt een soort omweg rond het geldende salarisplafond en de regels voor directe inkomstenverdeling met spelers.
Het gebruik van derden en de risico’s voor spelers
In de praktijk worden er frequente voorbeelden genoemd waarin deals met zeven cijfers worden afgesloten, vaak met beloftes van grote geldbedragen die door derde partijen worden geregeld. Een bekend geval betreft Demond Williams Jr., een quarterback van Washington. Hij besloot aanvankelijk de transferportal te gebruiken, nadat hij een contract ter waarde van 4 miljoen dollar had getekend met de Huskies. Door juridische bedreigingen keerde hij terug en bleef hij bij Washington.
De commissie signaleert dat het maken van beloftes over NIL-geld door derden, zonder te garanderen dat deze later daadwerkelijk worden nagekomen, kwetsbaarheden creëert voor de betrokken atleten. De risico’s variëren van niet-uitbetalingen tot het verlies van speelbevoegdheid.
Regelgeving en de evaluatie van contracten
De CSC hanteert strikte richtlijnen voor het beoordelen van deals. Contracten met “agentschapsovereenkomsten” of “dienstencontracten” worden vaak gebruikt om de regels te omzeilen, maar de richtlijnen blijven helder:
- Het contractlabel verandert niets aan de analyse: Als een entiteit betaalt voor NIL-rechten, moet dit worden gemeld binnen de daarvoor gestelde termijn via NIL Go.
- De uitkering moet gekoppeld zijn aan daadwerkelijke rechten: Arbeidsovereenkomsten moeten directe activatie van de NIL-rechten bevatten, wat betekent dat de speler daadwerkelijk invloed moet hebben op het gebruik van zijn rechten.
De onsamenhangende praktijk en de waakzaamheid
Hoewel de regels helder zijn, wordt er in de praktijk veel geëxperimenteerd met constructies die de regels kunnen omzeilen. Consumenten en spelers lopen het risico op misstanden en het niet naleven van de afspraken, wat de deur opent naar mogelijke diskwalificaties en verliezen voor de atleten. De CSC blijft waakzaam en onderzoekt actief of contracten voldoen aan de relevante regelgeving, met als doel de integriteit van de sport en de bescherming van de spelers te waarborgen.
Conclusie
De nieuwe memo benadrukt dat het toezien op fair play en regelgeving rondom NIL-overeenkomsten een complex en dringend vraagstuk is. Het benadrukt ook dat de bewaking van de naleving van deze regels cruciaal is om misbruik in de toekomst te voorkomen en de belangen van de jonge atleten te beschermen.
