De Context en het Verhaal van de Plaquette
Op de vijfde verjaardag van de aanval op het Capitool op 6 januari 2021, is de officiële plaquette die bedoeld was om de politie te eren die tijdens dat incident de democratie heeft verdedigd, niet aanwezig. In tegenstelling tot regels, bevindt deze gedenksteen zich niet op de locatie waar hij volgens de wet zou moeten hangen. Het is niet bekend waar de plaquette zich bevindt; vermoed wordt dat hij opgeslagen ligt.
De voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Mike Johnson, een Republikein uit Louisiana, heeft de plaquette nog niet officieel onthuld. Daarbij probeert het ministerie van Justitie onder leiding van de Trump-administratie een rechtszaak van politiemensen te laten verwerpen, die eisen dat de plaquette getoond wordt zoals bedoeld. Het Architectuurbureau van het Capitol, verantwoordelijk voor het verkrijgen en tentoonstellen van de plaquette, heeft zich, vanwege de rechtszaak, voorlopig niet uitgelaten.
Individuele Herinneringen en Zelfgemaakte Gedenkplaatsen
Om de geschiedenis van die dag te behouden, hebben ongeveer honderd congresleden, grotendeels democraten, zelf replicas gemaakt van de plaquette en buiten hun kantoor verminkt. Deze manuele gedenkplaatsen leiden tot een complex gevuld met tijdelijke herinneringen, als reactie op het ontbreken van het officiële symbool.
“Namens een dankbaar Congres eert deze plaquette de buitengewone personen die op 6 januari 2021 dapper de democratie hebben beschermd en verdedigd,” luidt de tekst op de imitatiebronzen stand-in die nu als herinnering dient. “Hun heldendom zal nooit worden vergeten.”
Het Ontbreken van de Officiële Plaquette en de Betekenis
Het was de bedoeling dat de plaquette bij de westkant van het Capitol zou komen te hangen, op een zichtbare plek waar het zich rondom het gebouw fel had afgespeeld tijdens de bestorming. Door het ontbreken ervan wordt echter een ander verhaal verteld: dat van vergeten en gebrek aan herinnering.
Voor bezoekers betekent het ontbreken van de officiële symbolen dat men zonder formele herinnering kan passeren. Dit draagt bij aan het ontstaan van nieuwe verhalen en het reviseren van de geschiedenis van die dag, toen een menigte ter ondersteuning van toen-president Donald Trump het gebouw bestormde om de uitslag van de presidentsverkiezingen van 2020 te herschrijven.
De Impact en de Herinnering aan 6 Januari
Verschillende leiders beschreven de gebeurtenis destijds als een “opstand,” en het was de meest dramatische gebeurtenis sinds de aanvallen op 11 september 2001. Maar die negatieve beoordeling vervaagt tegenwoordig snel.
Trump noemt de dag zelfs een “dag van liefde,” terwijl Johnson, die zelf aanvankelijk de verkiezingsresultaten uitdaagde, nu de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden is. Historicus Douglas Brinkley stelt dat de vraag blijft of 6 januari zal worden herinnerd als het moment waarop de democratie in gevaar was of als een eenmalige gebeurtenis.
De Aanhoudende-Gevolgen en de Culturele Noodzaak voor Herinnering
Vijf jaar na de aanval zijn er nog steeds enkele mensen overleden door geweld en verwondingen tijdens de bestorming. Meer dan 140 politiemensen raakten gewond, en meerdere van hen overleden later door zelfmoord of medische complicaties. Daarnaast zijn ongeveer 1.500 personen aangeklaagd voor betrokkenheid bij de aanval, de grootste federale rechtszaken in de geschiedenis van de VS.
Toen Trump in januari 2025 opnieuw president werd, werden alle betrokken personen binnen enkele uren opnieuw vrijgelaten door presidenten en rechterlijke machten.
Het ontbreken van een blijvend monument, naast de bekende gedenktekens voor 11 september en Oklahoma City, schept een grote leemte: niet alleen in het geheugen, maar ook in de maatschappelijke verwerking van de gebeurtenis.
“Daarom zet je een plaquette neer,” aldus parlementslid Mary Gay Scanlon. “Het is een manier om het geheugen en de inzet van de betrokken mensen te eren.”
Juridische Pogingen en Zelfgemaakte Gedenkplaatsen
In de loop der jaren hebben wetgevers geprobeerd de officiële plaquette te installeren. In maart 2022 stemde het congres voor een wetsvoorstel dat erkent dat de VS “diepste dankbaarheid” verschuldigd is aan de politieagenten die op 6 januari reageerden. Volgens de wet moest de plaquette binnen een jaar worden opgehangen, maar dat is niet gebeurd.
In de zomer van dat jaar dienden twee officieren, Harry Dunn en Daniel Hodges, een rechtszaak in tegen het niet-naleven van de wet. Zij stellen dat het congres door het niet installeren van de plaquette de geschiedenis herschrijft en hun inzet niet erkent. Het ministerie van Justitie probeert de rechtszaak te laten afhouden, onder andere door te stellen dat de aanwezige politie al erkend zou zijn met het goedkeuren en tonen van de replicas.
De Noodzaak voor Permanente Herinnering
Deed de wetgeving niet voldoende, dan zijn het de zelfgemaakte replicas die nu het verhaal vertellen dat de officiële plaquette zou moeten vertellen. Ze laten zien dat er een groot belang is om de gebeurtenissen niet te vergeten, en dat de herinnering aan 6 januari levend moet blijven.
“De gebeurtenissen van die dag moeten bestudeerd worden als een essentieel onderdeel van de Amerikaanse geschiedenis,” zegt parlementslid Jamie Raskin. Ze benadrukt dat de Capitol ooit misschien voor doeleinden van educatie en herdenking gebruikt zal worden.
Tot slot herinnert vertegenwoordiger Zoe Lofgren eraan dat de agenten en de politie “mijn leven hebben gered” en dat zij verdienen te worden bedankt en geëerd voor hun inzet.
Het Totale Gezelschap van Gedenkplaatsen
Met de tijd zijn er geen breed gedragen bipartijdige herdenkingsdiensten meer voor 6 januari. Op een komende bijeenkomst zal de Democratische fractie opnieuw samenkomen om “blessures die nog steeds voortduren” te bespreken, terwijl de Republikeinen bezig zijn met het oprichten van speciale commissies die de “volledige waarheid” over de gebeurtenissen willen achterhalen.
In het algemeen wijzen de talloze replica’s en zelfgemaakte gedenkplaatsen erop dat het belang van herinnering en waarheidsgetrouwe verslaggeving onverminderd blijven, zelfs nu de officiële symbolen ontbreken.
